ท่านอิมามอะหฺมัดได้บันทึกจากท่านมาลิก เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม  ท่านได้กล่าวว่า 

«لَا يَسْتَقِيمُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يَسْتَقِيمَ قَلْبُهُ» [أحمد برقم 13048، وحسنه الألباني في السلسلة الصحيحة برقم 2841] 

ความว่า “อีหม่านของบ่าวคนหนึ่งจะไม่ยืนหยัดมั่นคงจนกว่าหัวใจของเขาจะยืนหยัดมั่นคง” (บันทึกโดยอิมามอะหฺมัด ในมุสนัดของท่าน หะดีษหมายเลขที่ : 13048  ชัยคฺอัล-อัลบานีย์ได้กล่าวว่า หะดีษหะสัน ในอัศ-เศาะฮีหะฮฺ หมายเลข 2841)

ดังที่ท่านอบูบักรฺ อัศ-ศิดดีก และท่านอื่นๆ ได้อธิบายอายะฮฺ 

﴿ إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ ﴾ [فصلت : 30]

ความว่า “แท้จริงบรรดาผู้กล่าวว่าอัลลอฮฺคือ พระเจ้าของพวกเราแล้วพวกเขาก็ยืนหยัดตามคำกล่าวนั้น” (สูเราะฮฺ ฟุศศิลัต : 30)

ไว้ว่า “พวกเขาจะไม่แสวงหาต่อสิ่งอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ” 

ท่านอิบนุเราะญับ เราะหิมะฮุลลอฮฺ ได้กล่าวอีกว่า “เมื่อใดก็ตามที่หัวใจยืนหยัดมั่นคงต่อการรู้จักอัลลอฮฺ ต่อการเกรงกลัว การให้เกียรติ ความหวาดหวั่น ความรัก ความหวัง ความปรารถนา การวิงวอน การมอบหมายต่อพระองค์รวมถึงการผินหลังให้สิ่งอื่นนอกจากพระองค์แล้ว อวัยวะทุกส่วนก็จะปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ เพราะหัวใจคือพระราชาผู้บังคับบัญชาอวัยวะทุกส่วนซึ่งเปรียบเสมือนเป็นทหารของมัน ดังนั้นเมื่อผู้บังคับบัญชาได้ยืนหยัดมั่นคงแล้ว ย่อมทำให้เหล่าทหารและบริวารของมันยืนหยัดและมั่นคงตามไปด้วย” (ญามิอฺ อัลอุลูม วัลหิกัม หน้า 386)

มีบันทึกในหนังสือ “อัศ-เศาะฮีหัยนฺ” จากการรายงานของท่านอัน-นุอฺมาน บินบะชีร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ได้เล่าว่า ฉันได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม  ได้กล่าวว่า 

« أَلاَ إنَّ في الجَسَدِ مُضْغَة إذا صَلَحَتْ صَلَحَ الجسَدُ كُلُّهُ ، وَإذا فَسَدَتْ فَسَدَ الجَسَدُ كُلُّهُ ألا وَهِيَ القَلْبُ» [البخاري برقم 52، ومسلم برقم 1599]

ความว่า “พึงรู้เถิดว่า แท้จริงแล้ว ในร่างกายเรานั้น มีเนื้อก้อนหนึ่ง ถ้าหากว่าเนื้อก้อนนั้นดี ร่างกายก็จะดีตามไปด้วย และถ้าหากว่าเนื้อก้อนนั้นไม่ดี ร่างกายก็จะไม่ดีไปด้วย เนื้อก้อนนั้นก็คือ หัวใจนั่นเอง” (บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ หมายเลข 52 และมุสลิม หมายเลข 1599) 

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม  ได้กล่าวว่า

« أَلاَ إنَّ في الجَسَدِ مُضْغَة إذا صَلَحَتْ صَلَحَ الجسَدُ كُلُّهُ ، وَإذا فَسَدَتْ فَسَدَ الجَسَدُ كُلُّهُ ألا وَهِيَ القَلْبُ » (رواه البخاري 52 ومسلم 1599)    

ความว่า “พึงรู้เถิดว่า แท้จริงแล้ว ในร่างกายเรานั้น มีเนื้อก้อนหนึ่ง ถ้าหากว่าเนื้อก้อนนั้นดี ร่างกายก็จะดีตามไปด้วย และถ้าหากว่าเนื้อก้อนนั้นไม่ดี ร่างกายก็จะไม่ดีไปด้วย เนื้อก้อนนั้นก็คือ หัวใจนั่นเอง” (บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ หมายเลข 52 และมุสลิม หมายเลข 1599) 

หัวใจ คือ พระราชาผู้บังคับบัญชาอวัยวะทุกส่วนและมันก็จะเป็นผู้ปฏิบัติตามในสิ่งที่หัวใจได้สั่งใช้ โดยจะน้อมรับในทุกสิ่งที่หัวใจได้ชี้นำมา ทำให้อวัยวะทุกส่วน จะไม่สามารถยืนหยัดในอะมัลได้จนกว่าจะทำตามในสิ่งที่หัวใจได้ตั้งใจและปรารถนา ซึ่งหัวใจจะรับผิดชอบในทุกสิ่งที่อวัยวะทุกส่วนได้กระทำ” (หน้า 1/5)

และด้วยเหตุนี้เอง อัลลอฮฺ อัซซะวะญัลลา จึงมีดำรัสว่า 

﴿ يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ ٨٨ إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ ٨٩ ﴾ [الشعراء : 88-89] 

ความว่า “วันที่ทรัพย์สมบัติและลูกหลานจะไม่อำนวยประโยชน์ได้เลย เว้นแต่ผู้มาหาอัลลอฮฺด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ผ่องใส” (สูเราะฮฺอัช-ชุอะรออ์  : 88-89)

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا» [أحمد برقم 17114، والنسائي برقم 1304، ينظر الصحيحة برقم 2328]

ความว่า “โอ้อัลลอฮฺ ฉันขอต่อพระองค์ซึ่งหัวใจที่บริสุทธิ์” (บันทึกโดยอะหฺมัด หมายเลข 17114 อัน-นะสาอีย์ หมายเลข 1304 ดูใน “อัศ-เศาะฮีหะฮฺ” หมายเลข 2328)