อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า:

﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ‌‌ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ﴾ [الأنفال: 2‌]

ความว่า: (แท้จริงบรรดาผู้ที่ศรัทธานั้น คือ ผู้ที่เมื่ออัลลอฮ์ถูกกล่าวขึ้นแล้ว หัวใจของพวกเขาก็หวั่นเกรง และเมื่อบรรดาโองการของพระองค์ถูกอ่านแก่พวกเขา โองการเหล่านั้นก็เพิ่มพูนความศรัทธาแก่พวกเขา และแด่พระเจ้าของพวกเขานั้นพวกเขามอบหมายกัน) (อัลอันฟาล : 2)

มีความสัจจริงในคำพูดและไม่โกหก

ปฏิบัติตามคำมั่นสัญญาและพันธสัญญา

ไม่ทำร้ายคู่กรณี

มีความซื่อสัตย์

รักพี่น้องมุสลิมเสมือนรักตัวเอง

เป็นคนใจกว้าง

ทำดีต่อเพื่อนมนุษย์

เชื่อมสายสัมพันธ์กับเครือญาติ

พึงพอใจในกฎกำหนดแห่งอัลลอฮ์ แสดงความขอบคุณในยามสุข และอดทนในยามทุกข์

มีความละอาย

มีความเมตตา

จิตใจปลอดภัยไม่อิจฉาริษยา และร่างกายปลอดภัยไม่ทำร้ายผู้อื่น

ให้อภัยต่อผู้คนเสมอ

ไม่ยุ่งกับดอกเบี้ย

ไม่ผิดประเวณี

ไม่ดื่มสุรา

ประพฤติดีต่อเพื่อนบ้าน

ไม่อธรรมและไม่คดโกง

ไม่ขโมยและฉ้อฉล

ทำดีต่อบิดามารดา แม้บิดามารดามิได้เป็นมุสลิมก็ตาม และเชื่อฟังทั้งสองในเรื่องที่ดี

อบรมสั่งสอนบุตรให้อยู่ในทำนองคลองธรรม สั่งใช้ให้ปฏิบัติตามศาสนบัญญัติ และห้ามพวกเขาให้ห่างไกลสิ่งต้องห้ามและอบายมุข

อย่าไปเลียนแบบกับการกระทำของต่างศาสนิกในเรื่องของการปฏิบัติศาสนกิจหรือขนบธรรมเนียมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ทางศาสนาของพวกเขา