ครอบครัว

﴿ وَلَا تَتَمَنَّوۡاْ مَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بِهِۦ بَعۡضَكُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٞ مِّمَّا ٱكۡتَسَبُواْۖ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٞ مِّمَّا ٱكۡتَسَبۡنَۚ وَسۡ‍َٔلُواْ ٱللَّهَ مِن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا ٣٢ ﴾ [النساء: ٣٢]  

ความว่า และจงอย่าปรารถนาในสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงให้แก่บางคนในหมู่พวกเจ้าเหนือกว่าอีกบางคน สำหรับผู้ชายนั้นมีส่วนได้รับจากสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ และสำหรับผู้หญิงนั้นก็มีส่วนได้รับจากสิ่งที่พวกนางได้ขวนขวายไว้ และพวกเจ้าจงขอต่ออัลลอฮฺเถิด จากความกรุณาของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮทรงรอบรู้ในทุกสิ่งทุกอย่าง

เชคมุฮัมหมัดอับดุฮ ได้อธิบายว่าอายะฮฺข้างต้นมิได้หมายถึงว่าเพศชายจะดีกว่าเพศหญิง  หรือเพศหญิงจะดีกว่าเพศชายทั้งหมด แต่ที่สำคัญก็คือเพศทั้งสองต่างก็มีข้อดี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับบทบาทของแต่ละฝ่าย  นักวิชาการมีความเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับความหมายของบทบาทดังกล่าว  นักวิชาการบางท่านให้ทัศนะว่าหมายถึงคุณภาพของความเป็นผู้นำ ตลอดจนการปกป้องดูแลครอบครัวและการแสวงหาปัจจัยยังชีพ ซึ่งเป็นหน้าที่ของสามี  บางท่านให้ทัศนะว่าหมายถึงความอดทนของสามีในการดูแลเอาใจใส่ภรรยา นอกจากนี้มีนักวิชาการที่ให้ความเห็นว่าคืออำนาจที่อัลลอฮฺทรงประทานให้แก่ชายทุกคนในการจัดการกิจการต่างๆ ภายในครอบครัว ส่วนนักวิชาการส่วนใหญ่เห็นว่า บทบาทดังกล่าวก็คือ  ความเป็นผู้นำของสามีในครอบครัวนั้นเอง

มุฮัมหมัดอับดุฮ ยังได้อธิบายต่อไปว่าผู้นำครอบครัวต้องมีองค์ประกอบสี่ประการ ได้แก่ การปกป้อง การดูแล การปกครอง และการหาปัจจัยยังชีพ ส่วนอับดุลอาตีให้ความเห็นว่า นอกจากองค์ประกอบทั้งสี่ดังกล่าวแล้ว องค์ประกอบที่สำคัญก็คือ  การเชื่อฟังของภรรยาต่อสามีซึ่งจะต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้

1) ภรรยาต้องไม่รับผู้ชายแปลกหน้าเข้ามาในบ้านและไม่รับสิ่งของจากเขาโดยปราศจากความเห็นชอบชองสามี

2) สามีมีสิทธิจำกัดอิสรภาพการเคลื่อนไหวของภรรยา โดยห้ามนางมิให้ออกจากบ้านก่อนได้รับอนุญาต ยกเว้นในกรณีที่จำเป็น อย่างไรก็ตาม  สามีจะต้องให้ความเอื้ออาทรและไม่จำกัดเสรีภาพของภรรยาโดยปราศจากเหตุผลที่เพียงพอ  ถ้าหากเกิดความขัดแย้งระหว่างสิทธิดังกล่าวของสามีกับสิทธิของพ่อแม่ในการเยี่ยมเยียนลูกสาวซึ่งเป็นภรรยาของสามีดังกล่าว หรือสิทธิที่จะได้รับการเยี่ยมเยียนจากลูกสาว  ดังนี้ถือว่าสามีมีสิทธิเหนือกว่า ทั้งนี้เพื่อรักษาผลประโยชน์ภายในครอบครัว อย่างไรก็ตาม อิสลามได้แนะนำให้สามีมีความยืดหยุ่นในบางกรณี ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงความแตกแยกที่อาจเกิดขึ้นภายในครอบครัว

ความพอดี

﴿ وَقُل لِّلۡمُؤۡمِنَٰتِ يَغۡضُضۡنَ مِنۡ أَبۡصَٰرِهِنَّ وَيَحۡفَظۡنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنۡهَاۖ وَلۡيَضۡرِبۡنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّۖ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوۡ ءَابَآئِهِنَّ أَوۡ ءَابَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآئِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ أَخَوَٰتِهِنَّ أَوۡ نِسَآئِهِنَّ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّ أَوِ ٱلتَّٰبِعِينَ غَيۡرِ أُوْلِي ٱلۡإِرۡبَةِ مِنَ ٱلرِّجَالِ أَوِ ٱلطِّفۡلِ ٱلَّذِينَ لَمۡ يَظۡهَرُواْ عَلَىٰ عَوۡرَٰتِ ٱلنِّسَآءِۖ وَلَا يَضۡرِبۡنَ بِأَرۡجُلِهِنَّ لِيُعۡلَمَ مَا يُخۡفِينَ مِن زِينَتِهِنَّۚ وَتُوبُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ ٣١ ﴾ [النور: ٣١]  

ความว่า  และจงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) แก่บรรดามุอฺมินะฮให้พวกเธอลดสายตาของพวกเธอลงต่ำ และให้พวกเธอรักษาทวารของพวกเธอและอย่าเปิดเผยเครื่องประดับของพวกเธอเว้นแต่สิ่งที่พึงเปิดเผยได้ และให้เธอปิดด้วยผ้าคลุมศีรษะของเธอลงมาถึงหน้าอกของเธอและอย่าให้เธอเปิดเผยเครื่องประดับของพวกเธอเว้นแต่แก่สามีของพวกเธอหรือบิดาของพวกเธอหรือบิดาของสามีของพวกเธอ หรือลูกชายของพวกเธอ หรือลูกชายของสามีของพวกเธอหรือพี่ชายน้องชายของพวกเธอ หรือลูกชายของพี่ชายน้องชายของพวกเธอหรือลูกชายของพี่สาวน้องสาวของพวกเธอ หรือพวกผู้หญิงของพวกเธอ หรือที่มือขวาของพวกเธอครอบครอง (ทาสและทาสี) หรือคนใช้ผู้ชายที่ไม่มีความรู้สึกทางเพศ หรือเด็กที่ยังไม่รู้เรื่องเพศสงวนของผู้หญิง และอย่าให้เธอกระทืบเท้าของพวกเธอเพื่อให้ผู้อื่นรู้สิ่งที่พวกเธอควรปกปิดในเครื่องประดับของพวกเธอ และพวกเจ้าทั้งหลายจงลุแก่โทษต่ออัลลอฮเถิด โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับชัยชนะ

 

﴿ وَٱلۡقَوَٰعِدُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ ٱلَّٰتِي لَا يَرۡجُونَ نِكَاحٗا فَلَيۡسَ عَلَيۡهِنَّ جُنَاحٌ أَن يَضَعۡنَ ثِيَابَهُنَّ غَيۡرَ مُتَبَرِّجَٰتِۢ بِزِينَةٖۖ وَأَن يَسۡتَعۡفِفۡنَ خَيۡرٞ لَّهُنَّۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ ٦٠ ﴾ [النور: ٦٠]  

ความว่า และบรรดาหญิงวัยชราซึ่งพวกนางไม่ปราถนาที่จะสมรสแล้ว ไม่เป็นที่น่าตำหนิแก่พวกนางที่จะเปลื้องเสื้อผ้าของนางออก โดยไม่เปิดเผยส่วนงดงาม และหากพวกนางงดเว้นเสียก็จะเป็นการดีแก่พวกนาง และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้ 

การลดสายตาลงต่ำ  (ฆ็อด อัล-บะศ็อร)

พฤติกรรมทางสังคม

﴿ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِيَسۡتَ‍ٔۡذِنكُمُ ٱلَّذِينَ مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡ وَٱلَّذِينَ لَمۡ يَبۡلُغُواْ ٱلۡحُلُمَ مِنكُمۡ ثَلَٰثَ مَرَّٰتٖۚ مِّن قَبۡلِ صَلَوٰةِ ٱلۡفَجۡرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُم مِّنَ ٱلظَّهِيرَةِ وَمِنۢ بَعۡدِ صَلَوٰةِ ٱلۡعِشَآءِۚ ثَلَٰثُ عَوۡرَٰتٖ لَّكُمۡۚ لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ وَلَا عَلَيۡهِمۡ جُنَاحُۢ بَعۡدَهُنَّۚ طَوَّٰفُونَ عَلَيۡكُم بَعۡضُكُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ ٥٨ ﴾ [النور: ٥٨]  

ความว่า โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงให้บรรดาผู้ที่มือขวาของพวกเจ้าครอบครอง และบรรดาผู้ที่ยังไม่บรรลุศาสนภาวะในหมู่พวกเจ้า ขออนุญาตพวกเจ้าสามเวลาคือ ก่อนเวลาละหมาดฟัจญ์ริและเวลาพวกเจ้าเปลื้องเสื้อผ้าในเวลากลางวันและหลังจากเวลาละหมาดอิชาอ ทั้งสามนี้เป็นเวลาส่วนตัวสำหรับพวกเจ้า หลังจากนี้แล้วไม่เป็นที่น่าตำหนิแก่พวกเจ้าและแก่พวกเขา เพราะพวกเขาวนเวียนรับใช้บางคนในหมู่พวกเจ้า เช่นนั้นแหละอัลลอฮฺทรงชี้แจงโองการทั้งหลายให้เป็นที่ชัดแจ้งแก่พวกเจ้า และอัลลอฮเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ 

  

ในช่วงแรกของอิสลามชาวอาหรับไม่เข้าใจคำสั่งดังกล่าวอย่างแท้จริง  ดังนั้นพวกเขาจึงแอบมองเข้าไปในบ้านผู้อื่นอยู่เสมอ  ครั้งหนึ่งในขณะที่ท่านนบีกำลังอยู่ในบ้านปรากฏว่าได้มีบุคคลคนหนึ่งแอบมองผ่านหน้าต่าง  ท่านนบีจึงกล่าวว่า  :

“ถ้าฉันรู้ว่าเจ้ากำลังแอบมอง  แน่นอนฉันจะต้องเอาอะไรบางอย่างมาทิ่มตาของเจ้า” (บุคอรี) คำสั่งให้ขออนุญาตก่อนเข้าบ้านคนอื่นนั้นจะทำให้มนุษย์ปลอดภัยจากการถูกมอง” 

หลังจากนั้นท่านนบีจึงได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า  “ถ้าบุคคลใดแอบมองบุคคลอื่นซึ่งอยู่ภายในบ้านโดยไม่ขออนุญาตก่อน ถ้าหากตาของเขาถูกทำร้าย  ผู้กระทำจะไม่มีความผิดฐานทำร้ายร่างกาย “(มุสลิม)

ถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่รีบเร่ง ก็ไม่อนุญาตให้เข้าบ้านโดยไม่ขออนุญาต  ดังที่อัล-กุรอานได้บัญญัติไว้ว่า  : 

﴿ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتَ ٱلنَّبِيِّ إِلَّآ أَن يُؤۡذَنَ لَكُمۡ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيۡرَ نَٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَٰكِنۡ إِذَا دُعِيتُمۡ فَٱدۡخُلُواْ فَإِذَا طَعِمۡتُمۡ فَٱنتَشِرُواْ ﴾ [الأحزاب: ٥٣]  

ความว่า โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย! พวกเจ้าอย่าได้เข้าไปในบ้านทั้งหลายของนะบี เว้นแต่จะเป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้า เพื่อรับประทานอาหารโดยมิต้องคอยการปรุงอาหารให้สุกเสียก่อน แต่เมื่อพวกเจ้าได้รับเชิญก็จงเข้าไป ครั้นเมื่อพวกเจ้ารับประทานเสร็จแล้ก็จงแยกย้ายกันออกไป…… 

หลักการข้างต้นจะบังคับใช้กับสาวใช้ที่อยู่ในบ้านเช่นเดียวกัน ครั้งหนึ่งบิลาลและอะนัสได้ขอให้ฟาตีมะฮฺซึ่งเป็นบุตรสาวของท่านนบียื่นบุตรของนางให้แก่พวกเขา ฟาตีมะฮฺได้ยื่นจากหลังม่านซึ่งเป็นที่น่าสังเกตว่าชายทั้งสองเป็นแขกส่วนตัวของท่านนบีและได้รับความเมตตาจากท่านนบีในการเรียกขาน เพราะท่านนบีเรียกบุคคลทั้งสองว่า “ยาบุนัยยา”  (โอ้ บุตรชายของฉัน)

จุดประสงค์หลักของคำสั่งดังกล่าวคือเพื่อป้องกันชายและหญิงจากสิ่งชั่วร้ายที่อาจเกิดขึ้น  เพราะการที่หญิงและชายอยู่ใกล้ชิดกันนั้นจะทำให้เพศทั้งสองเกิดความสนิทสนมซึ่งอาจนำไปสู่การผิดประเวณีในที่สุด

การเสริมสวยและการใส่สิ่งประดับ

﴿ وَقَرۡنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجۡنَ تَبَرُّجَ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِ ٱلۡأُولَىٰۖ وَأَقِمۡنَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتِينَ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِعۡنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُذۡهِبَ عَنكُمُ ٱلرِّجۡسَ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِ وَيُطَهِّرَكُمۡ تَطۡهِيرٗا ٣٣ ﴾ [الأحزاب: ٣٣]  

ความว่า และจงอยู่ในบ้านเรือนของพวกเธอ และอย่าได้โอ้อวดความงาม (ของพวกเธอ) เช่น การอวดความงาม (ของพวกสตรี) แห่งสมัยงมงายในยุคก่อน และจงดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และจงภักดีต่ออัลลอฮและรอซูลของพระองค์ อัลลอฮเพียงแต่ต้องการที่จะขจัดความโสโครกออกไปจากพวกเจ้า โอ้ สมาชิกของวงศ์ตระกูล (นะบี) เอ๋ย และทรง (ประสงค์) ที่จะขัดเกลาพวกเจ้าให้สะอาดบริสุทธิ์ 

อบูบักรฺ อัล-ญัศศอส อธิบายอายะฮฺข้างต้นไว้ว่า “สตรีถูกสั่งให้มีบทบาทเพียงแต่ในบ้านและห้ามนางเดินเตร่ออกนอกบ้าน” เมื่อรัฐอิสลามกำเนิดเป็นครั้งแรกที่นครมะดีนะฮฺได้มีความพยายามในการทำลายประเพณีเก่แก่ ญาฮีลียะฮฺ  (ชาวอาหรับในสมัยก่อนอิสลาม) ท่านอุมัร อิบนุ ค๊อฏฏอบได้กล่าวว่า “ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ในสมัยญาฮีลียะฮฺเราไม่เคยมอบหมายบทบาทใด ๆ แก่สตรี จนกระทั่งอัลลอฮฺได้ทรงรับสั่งเกี่ยวกับบทบาทหน้าที่ของพวกนาง” (มุสลิม)

﴿ وَقُل لِّلۡمُؤۡمِنَٰتِ يَغۡضُضۡنَ مِنۡ أَبۡصَٰرِهِنَّ وَيَحۡفَظۡنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنۡهَاۖ وَلۡيَضۡرِبۡنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّۖ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوۡ ءَابَآئِهِنَّ أَوۡ ءَابَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآئِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ أَخَوَٰتِهِنَّ أَوۡ نِسَآئِهِنَّ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّ أَوِ ٱلتَّٰبِعِينَ غَيۡرِ أُوْلِي ٱلۡإِرۡبَةِ مِنَ ٱلرِّجَالِ أَوِ ٱلطِّفۡلِ ٱلَّذِينَ لَمۡ يَظۡهَرُواْ عَلَىٰ عَوۡرَٰتِ ٱلنِّسَآءِۖ وَلَا يَضۡرِبۡنَ بِأَرۡجُلِهِنَّ لِيُعۡلَمَ مَا يُخۡفِينَ مِن زِينَتِهِنَّۚ وَتُوبُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ ٣١ ﴾ [النور: ٣١]  

ความว่า และจงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) แก่บรรดามุอมินะฮฺให้พวกเธอลดสายตาของพวกเธอลงต่ำ และให้พวกเธอรักษาทวารของพวกเธอและอย่าเปิดเผยเครื่องประดับของพวกเธอเว้นแต่สิ่งที่พึงเปิดเผยได้ และให้เธอปิดด้วยผ้าคลุมศีรษะของเธอลงมาถึงหน้าอกของเธอและอย่าให้เธอเปิดเผยเครื่องประดับของพวกเธอเว้นแต่แก่สามีของพวกเธอหรือบิดาของพวกเธอหรือบิดาของสามีของพวกเธอ หรือลูกชายของพวกเธอ หรือลูกชายของสามีของพวกเธอหรือพี่ชายน้องชายของพวกเธอ หรือลูกชายของพี่ชายน้องชายของพวกเธอหรือลูกชายของพี่สาวน้องสาวของพวกเธอ หรือพวกผู้หญิงของพวกเธอ หรือที่มือขวาของพวกเธอครอบครอง (ทาสและทาสี) หรือคนใช้ผู้ชายที่ไม่มีความรู้สึกทางเพศ หรือเด็กที่ยังไม่รู้เรื่องเพศสงวนของผู้หญิง และอย่าให้เธอกระทืบเท้าของพวกเธอเพื่อให้ผู้อื่นรู้สิ่งที่พวกเธอควรปกปิดในเครื่องประดับของพวกเธอ และพวกเจ้าทั้งหลายจงลุแก่โทษต่ออัลลอฮเถิด โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับชัยชนะ

จากอายะฮฺข้างต้น หญิงสามารถสวมใส่เครื่องประดับต่อหน้าบุคคลดังต่อไปนี้

สามี

บิดา ปู่และตาผู้สืบสายโลหิตโดยตรงขึ้นไป

บิดาของสามี

บุตรชาย  และหลานชายซึ่งเป็นบุตรของบุตรชายหรือบุตรสาว

บุตรชายของสามีที่เกิดจากภรรยาอื่นในกรณีที่เขาอาศัยอยู่กับนางและนางเลี้ยงดูเหมือนกับลูกของตัวเอง

พี่ชายหรือน้องชายบิดามารดาเดียวกันหรือบิดาเดียวกันหรือมารดาเดียวกัน

บุตรชายของพี่ชายหรือน้องชาย

บุตรชายของพี่สาวหรือน้องสาว

หญิงมุสลิมะฮฺและหญิงอื่นที่มีจริยธรรมดีงาม

ทาสหรือคนใช้ที่เป็นเพศหญิง  อย่างไรก็ตามอุลามาอ.บางท่านให้ทัศนะว่ารวมทั้งทาสหรือคนรับใช้ที่เป็นเพศชายด้วย

ชายที่ไม่มีความรู้สึกทางเพศ (เช่น  ขันที)

เด็กชายที่ยังไม่มีความรู้สึกทางเพศ

เป็นที่น่าสังเกตว่าอายะฮฺข้างต้นมิได้กล่าวถึงลุง อย่างไรก็ตามลุงถือว่าอยู่ในกลุ่มบุคคลที่ได้รับการยกเว้น ดังมีของอัล-หะดีษของท่านนบีที่กล่าวว่า “ลุง (ทั้งฝ่ายแม่หรือฝ่ายพ่อ)  มีศักดิ์เหมือนกับบิดาคนหนึ่ง” (มุสลิม)

บรรดาหญิงที่หญิงอื่นสามารถสวมใส่เครื่องประดับต่อหน้าพวกนางได้นั้น ได้แก่ผู้ที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด และหญิงที่มีจริยธรรมงดงามเท่านั้น ส่วนการสวมใส่เครื่องประดับต่อหน้าหญิงที่มีความประพฤติเสื่อมเสียไม่เป็นที่อนุมัติอย่างเด็ดขาด เนื่องจากการกระทำดังกล่าวว่ามีโอกาสที่จะนำไปสู่ความชั่วร้ายในที่สุด ดังที่ท่านอุมัร อิบนุค็อฏฏอบเคยส่งหนังสือให้แก่ อบูอุบัยดะฮฺ อิบนุ อัล-ญัรรอฮฺ ซึ่งเป็นผู้ว่าการรัฐซีเรียในขณะนั้นให้มีคำสั่งห้ามหญิงมุสลิมะฮฺอาบน้ำร่วมกับหญิงชาวคัมภีร์ (หญิงชาวยิวและคริสเตียน) อิบนุอับบาสแสดงทัศนะว่า “…ไม่อนุญาตให้หญิงมุสลิมะฮฺเปิดเผยตัวต่อหน้าหญิงต่างศาสนิกและหญิงต่างศาสนิกซึ่งอาศัยอยู่ในรัฐอิสลาม  (อัฮฺล  อัซ-ซิมมะฮฺ)  มากกว่าที่นางเปิดเผยต่อหน้าชายอื่นที่เป็นมุสลิม”   (อัฏ–เฎาะบะรีย์)

การห้ามดังกล่าวก็เพื่อป้องกันมิให้หญิงมุสลิมะฮฺได้รับอิทธิพลของหญิงที่มีจริยธรรมเสื่อมและหญิงที่นับถือศาสนาต่างกัน อย่างไรก็ตามอิสลามอนุญาตให้หญิงมุสลิมะฮฺติดต่อสัมพันธ์กับต่างศาสนิกที่มีจริยธรรมงดงาม การอนุญาตให้เปิดเผยซีนะฮฺ (เครื่องประดับ)นั้นมิได้หมายถึงอนุญาตให้หญิงเปิดเผยอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายที่นางต้องปกปิดซีนะฮฺนั้นครอบคลุมถึงเครื่องประดับ เสื้อผ้า ผม และอื่นๆ ที่หญิงชื่นชอบโดยธรรมชาติ แต่สำหรับกางเกงยีนส์รัดรูป เสื้อครึ่งตัว เสื้อแขนสั้นไม่ถือว่าเป็นซีนะฮฺ เนื่องจากว่าการสวมเครื่องแต่งกายดังกล่าวจะเป็นการเปิดเผยอวัยวะร่างกายของนาง

นอกจากนี้อิสลามห้ามมิให้หญิงย่ำเท้ากับดินในขณะที่นางกำลังเดินเพราะจะทำให้เครื่องประดับที่นางกำลังสวมใส่อยู่นั้นถูกเปิดเผยออกมาและจะสร้างจุดสนใจให้แก่ผู้พบเห็น

เกี่ยวกับเรื่องข้างต้น ท่านเมาดูดีย์ได้กล่าวว่า  “การเปิดเผยเครื่องประดับของหญิงจะนำไปพวกนางไปสู่การเป็นหญิงโสเภณีและชายทุกคนที่เห็นพวกนางจะกลายเป็นชายชู้  แต่ในเวลาเดียวกันไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้ว่าหญิงที่ชอบแต่งหน้าและคบค้าสมาคมกับชายอย่างอิสระเสรีอยู่เป็นประจำจะสร้างความหายนะอย่างรุนแรงให้แก่สังคม” อย่างไรก็ตามนักวิชาการชาวอียิปต์ที่ชื่อ  อับบาส มะหฺมูด อัล อัก-กอด ไม่เห็นด้วยกับทัศนะดังกล่าวโดยให้ความเห็นว่าการจำกัดดังกล่าวจะใช้กับบรรดาภรรยาของท่านนบีเท่านั้นส่วนหญิงมุสลิมะฮฺทั่วไปไม่ผูกพันกับข้อจำกัดดังกล่าว อัก-กอด ได้กล่าวว่า   “เราควรทำความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้บนพื้นฐานของความจริงที่ว่าคำสั่งให้อยู่แต่ในบ้านจะใช้เฉพาะกับบรรดาภรรยาของท่านนบีเท่านั้น  โดยไม่ผูกพันหญิงมุสลิมะฮฺทั่วไปเนื่องจากอัลลอฮฺได้ตรัสในอัล-กรุอานว่า

﴿ يَٰنِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ لَسۡتُنَّ كَأَحَدٖ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ ﴾ [الأحزاب: ٣٢]  

ความว่า โอ้ บรรดาภริยาของนะบีเอ๋ย พวกเธอไม่เหมือนกับสตรีใดๆในเหล่าสตรีอื่น 

เราจะต้องยอมรับว่าทัศนะของอัก-กอดไม่น่าเชื่อถือเพราะ มีหลายอายะฮฺของอัล–กรุอานที่สั่งให้กระทำและละเว้นโดยที่อายะฮฺดังกล่าวเจาะจงกับท่านนบีมุฮัมมัดและนบีคนก่อนๆ แต่อายะฮฺเหล่านั้นบังคับใช้กับมุสลิมและมนุษยชาติทั้งหมด นอกจากนี้อัก-กอดยังขัดแย้งกับตัวเองเมื่อเขาอ้างถึงอายะฮฺอัล-กุรอานดังต่อไปนี้

﴿ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتَ ٱلنَّبِيِّ إِلَّآ أَن يُؤۡذَنَ لَكُمۡ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيۡرَ نَٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَٰكِنۡ إِذَا دُعِيتُمۡ فَٱدۡخُلُواْ فَإِذَا طَعِمۡتُمۡ فَٱنتَشِرُواْ ﴾ [الأحزاب: ٥٣]  

ความว่า โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย! พวกเจ้าอย่าได้เข้าไปในบ้านทั้งหลายของนบี เว้นแต่จะเป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้า เพื่อรับประทานอาหารโดยมิต้องคอยการปรุงอาหารให้สุกเสียก่อน แต่เมื่อพวกเจ้าได้รับเชิญก็จงเข้าไป ครั้นเมื่อพวกเจ้ารับประทานเสร็จแล้ก็จงแยกย้ายกันออกไป……  

 

อายะฮฺข้างต้นได้วางกฎเกณฑ์เกี่ยวกับหลักปฏิบัติในขณะที่อยู่ในบ้านของท่านนบีและรับประทานอาหาร

หลังจากอ้างถึงอายะฮฺข้างต้น อัล-อักกอดได้กล่าวว่า “นี่คือส่วนหนึ่งของมารยาทที่ดีของแขกที่จะต้องปฎิบัติ” หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือเขามีทัศนะว่าอายะฮฺนี้ได้เจาะจงบ้านท่านนบีและการรับประทานอาหารในบ้านของท่าน อายะฮฺนี้ได้วางกฎเกณฑ์ที่ใช้บังคับแก่ผู้ศรัทธาทั้งหลายที่ต้องเข้าไปในบ้านของผู้อื่นเมื่ออัล-อักกอดมีความเห็นเช่นนี้ จึงไม่มีเหตุผลเลยว่าทำไมเขาจึงไม่เห็นด้วยกับอายะฮฺที่เจาะจงกับภรรยาท่านนบีแล้วจะกลายเป็นกฎเกณฑ์ทั่วไปสำหรับหญิงมุสลิมะฮฺทุกคน ยิ่งกว่านั้นยังมีหะดีษของท่านนบีสนับสนุนความคิดเห็นดังกล่าว โดยท่านนบีกล่าวว่า “…หญิงที่อยู่ปะปนกับชายอื่นอย่างอิสระและเปิดเผยเครื่องประดับของนางจะไม่ได้รับแสงสว่างและคุณงามความดี”  (อัต-ติรมีซี)

ดังนั้น สามารถสรุปได้ว่าหญิงมุสลิมะฮฺไม่สามารถเปิดเผยซีนะฮฺ (เครื่องประดับ) ของนางต่อหน้าชายอื่น แต่นางไม่จำเป็นต้องปกปิดบางสิ่งบางอย่างที่มีอยู่ในตัวนางตามธรรมชาติอยู่แล้ว เช่นความสูงโปร่ง รูปร่าง ท่าทางการเดิน เป็นต้น ตลอดจนฝ่ามือหรือใบหน้าซึ่งเปิดเผยเท่าที่จำเป็น โดยมิได้ตั้งใจที่จะดึงดูดความสนใจจากเพศตรงข้าม ในกรณีดังกล่าวเป็นหน้าที่ของชายมุสลิมที่จะต้องไม่มองผู้หญิงด้วยความเสน่หา 

การต้อนรับแขก

สถานที่อาบน้ำสาธารณะและสระว่ายน้ำ

หอเต้นรำและยิมเนเซี่ยม

การไปมัสยิด