ระองค์เท่านั้นที่พวกข้าพระองค์เคารพอิบาดะฮฺ และเฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกข้าพระองค์ขอความช่วยเหลือ” (สูเราะฮฺอัล-ฟาติหะฮฺ : 5)
(ดูใน มะดาริญุสสาลิกีน โดยท่านอิบนุก็อยยิม เราะหิมะฮุลลอฮฺ 1/78)
ชัยคุลอิสลาม อิบนุตัยมียะฮฺ เราะหิมะฮุลลอฮฺ ได้กล่าวอีกว่า “บ่าวแต่ละคนถูกสั่งใช้ให้ขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮฺ สุบหานะฮุวะตะอาลา อย่างเป็นกิจวัตร ด้วยการวอนขอทางนำไปสู่การยืนหยัดในคุณธรรมความดีอย่างยั่งยืน” (ดูใน อิกติฎออ์ อัศ-ศิรอต อัล-มุสตะกีม 1/83)
ดังที่ท่านอัล-หะสัน อัล-บัศรีย์ เราะหิมะฮุลลอฮฺ เมื่อท่านอ่านคำดำรัสของอัลลอฮฺ ตะอาลา ที่ว่า
﴿ إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ ﴾ [فصلت : 30]
ความว่า “แท้จริงบรรดาผู้กล่าวว่าอัลลอฮฺคือ พระเจ้าของพวกเราแล้วพวกเขาก็ยืนหยัดตามคำกล่าวนั้น” (สูเราะฮฺ ฟุศศิลัต : 30)
ท่านก็จะขอดุอาอ์ว่า
﴿ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبَّنَا فَاْرْزُقْناَ الْاِسْتِقَامَةَ ﴾ [الطبري في التفسير 21/465]
ความว่า “โอ้อัลลอฮฺ พระองค์คือพระผู้อภิบาลของเรา ได้โปรดประทานการยืนหยัดในคุณธรรมความดีอย่างยั่งยืนให้แก่เราด้วยเถิด” (บันทึกโดยอัฏ-เฏาะบะรีย์ ในหนังสือตัฟสีรของท่าน 21/465)