บรรดานักวิชาการได้วางแนวทางและหลักเกณฑ์เพื่อให้รับรู้ว่าใครบ้างที่เป็นเศาะหาบะฮฺ โดยมีรายละเอียดดังนี้
มีรายงานที่ยืนยันว่าเขาเป็นเศาะหาบะฮฺ ซึ่งได้ปรากฏในอัลกุรอานทั้งที่ได้บ่งชี้อย่างชัดเจนและที่เป็นนัยซึ่งสามารถสื่อได้ว่าเขาคือเศาะหาบะฮฺ หรือด้วยกับการรายงานที่สืบต่อเนื่องกัน(มุตะวาติร)ที่ปรากฏในสุนนะฮฺของท่านนบี
มีการรายงานจากเศาะหาบะฮฺด้วยกันเองว่าคนๆนี้เป็นเศาะหาบะฮฺ หรืออาจจะเป็นการรายงานจากตาบิอีนที่ได้บ่งชี้ว่าท่านเป็นเศาะหาบะฮฺ แต่ต้องมีการยืนยันถึงสิ่งที่ตาบิอีนได้รายงานนั้นมีความน่าเชื่อถือได้
มีการยืนยันที่มีความน่าเชื่อถือถึงการเป็นเศาะหาบะฮฺด้วยการบอกเล่าของท่านเองว่า “ฉันคือเศาะหาบะฮฺ” หรือเขายืนยันว่าเคยพบเจอกับท่านนบี เคยคบหาเป็นมิตรกับท่าน เคยถามท่าน เคยเสวนากับท่าน เคยรับใช้ท่าน และอื่นๆ พร้อมทั้งรับรู้ว่าเขาได้ศรัทธาและรู้ว่าสถานที่เขาได้กล่าวอ้างนั้นเกิด ณ ที่ใด โดยที่ไม่มีรายงานอื่นที่ยืนยันว่าเขานั้นเป็นตาบิอีนหรือเป็นคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเป็นเศาะหาบะฮฺ
มีการยืนยันด้วยกับคุณลักษณะหรือสภาพแวดล้อมหรืออื่นๆ ซึ่งแบ่งเป็นหลายประเภท ดังนี้
หนึ่ง...เป็นชาวมุฮาญิรีนหรือเป็นคนของชาวเผ่าเอาส์และค็อซร็อจญ์ ซึ่งได้อาศัยอยู่ในเมืองมะดีนะฮฺในช่วงที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม มีชีวิตอยู่
สอง...เป็นชาวมักกะฮฺหรือชาวฏออิฟในปีที่ 10 ของการฮิจเราะฮฺ เนื่องจากไม่มีใครสักคนที่เป็นชาวเมืองทั้งสองในปีข้างต้น นอกจากเขาจะเข้ารับและศรัทธาในศาสนาอิสลาม พร้อมทั้งเป็นกลุ่มคนที่อยู่ในการประกอบพิธีหัจญ์อำลา(หัจญะตุลวิดาอ์)อีกด้วย
สาม...เป็นแม่ทัพที่ควบคุมดูแลการทำสงครามเพื่อต่อสู้กับผู้ที่ผินหลังให้กับศาสนาอิสลาม(สงครามริดดะฮฺ)และทำสงครามเพื่อพิชิตเมืองต่างๆ เนื่องจากไม่มีผู้ใดที่เป็นแม่ทัพที่ควบคุมดูแลนอกจากเป็นเศาะหาบะฮฺ
สี่...เป็นคนที่เกิดในช่วงเวลาที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม มีชีวิตอยู่ เนื่องจากเด็กทุกคนที่เกิดในช่วงเวลานั้นจะต้องพาไปหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ทุกคนเพื่อให้ท่านอวยพรและให้เด็กคนนั้นมีสิริมงคล