คือ การขอความช่วยเหลือเพื่อให้บรรลุและดำรงมั่นในการยืนหยัด รวมถึงให้ได้ยึดเหนี่ยวอย่างมั่นคงต่อมันด้วยกับการขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺ ตะบารเราะกะวะตะอาลา
﴿ فَٱعۡبُدۡهُ وَتَوَكَّلۡ عَلَيۡهِۚ ﴾ [هود : 123]
ความว่า “ดังนั้นเจ้าจงเคารพอิบาดะฮฺพระองค์ และจงมอบหมายต่อพระองค์” (สูเราะฮฺฮูด : 123)
﴿ إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ ٥ ﴾ [الفاتحة : 5]
ความว่า “เฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกข้าพระองค์เคารพอิบาดะฮฺ และเฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกข้าพระองค์ขอความช่วยเหลือ” (สูเราะฮฺอัล-ฟาติหะฮฺ : 5)
และในหะดีษเศาะฮีหฺ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า
« احْرِصْ عَلَى مَا يَنْفَعُكَ، وَاسْتَعِنْ بِاللهِ » [مسلم برقم 2664]
ความว่า “จงตระหนักในสิ่งที่ยังประโยชน์แก่เจ้าและจงขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺ” (บันทึกโดยมุสลิม หมายเลขหะดีษ 2664 หะดีษรายงานจากท่านอบีฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ)