อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า:
﴿إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ﴾ [البقرة:22].
ความว่า (แท้จริงอัลลอฮ์ทรงชอบบรรดาผู้สำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัว และทรงชอบบรรดาผู้ที่ทำตนให้สะอาด) (อัลบากอเราะฮ์ : 22)
และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "จงอาบน้ำละหมาดเหมือนการอาบน้ำละหมาดของฉันเช่นนี้"
ความยิ่งใหญ่ของการละหมาดนั้น อัลลอฮ์ได้บัญญัติให้ความสะอาดก่อนทำการละหมาด และกำหนดให้ความสะอาดเป็นเงื่อนไขการละหมาดที่ถูกต้อง และเป็นกุญแจของการเริ่มต้นของการละหมาด จึงทำให้รู้สึกถึงความประเสริฐของการละหมาด ทำให้ใจชอบที่จะทำการละหมาด
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "ความสะอาดเป็นส่วนหนึ่งของการศรัทธา... และการละหมาดเป็นรัศมี"
และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "ผู้ใดที่อาบน้ำละหมาด แล้วเขาได้ทำการอาบน้ำละหมาดเป็นอย่างดี ความผิดต่างๆ ของเขาจะหลุดออกไปจากร่างกายของเขา"
บ่าวต้องถวายตนต่อพระเจ้าด้วยความสะอาดที่สัมผัสได้คือการอาบน้ำละหมาด เพื่อปฏิบัติศาสนกิจด้วยความบริสุทธิ์เเพื่ออัลลอฮ์ด้วยการปฏิบัติตามทางนำของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม
การปฏิบัติที่จำเป็น (วาญิบ) จะต้องอาบน้ำละหมาด มีดังต่อไปนี้
1. การละหมาดทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นการละหมาดฟัรฎูหรือการละหมาดสุนนะฮ์
2. การฏอวาฟ (เดินเวียน) รอบกะอ์บะฮ์
3. การสัมผัสกับคัมภีร์อัลกุรอาน
ฉันทำการอาบน้ำละหมาดและชำระร่างกายด้วยน้ำที่สะอาด
น้ำสะอาด คือ น้ำที่ลงมาจากฟ้า หรือ ตาน้ำจากใต้ดิน ซึ่งคงอยู่ในลักษณะดั้งเดิม ซึ่งมีองค์ประกอบ 3 ประการต้องไม่เปลี่ยนแปลง คือ สี รส และกลิ่น จากสิ่งแปลกปลอมที่ไปเปลี่ยนแปลงน้ำสะอาดนั้น
ฉันเรียนรู้เรื่องการอาบน้ำละหมาด
ลำดับที่ 1 อันนียะฮ์ (การตั้งเจตนา) ด้วยใจ ความหมายของการนียะฮ์ คือ เจตนาอย่างแน่วแน่ที่จะกระทำการอิบาดะฮ์ (ปฎิบัติศาสนกิจ) เพื่อใกล้ชิดอัลลอฮ์
ลำดับที่ 2 ล้างมือทั้งสองข้าง
ลำดับที่ 3 บ้วนปาก
การบ้วนปาก คือ การเอาน้ำเข้าปาก แล้วกลั้วน้ำให้ทั่วปาก และบ้วนน้ำออก
ลำดับที่ 4 สูดน้ำเข้าจมูก
สูดน้ำเข้าจมูก คือ การสูดน้ำเข้าโพร่งจมูกให้ได้ลึกที่สุด
และสั่งน้ำออกจากจมูก คือ การสั่งน้ำในโพร่งจมูกที่สูดเข้าไปให้ออกมา
ลำดับที่ 5 คือ ล้างหน้า
ขอบเขตของใบหน้า
คำว่าหน้า คือ ด้านหน้าของใบหน้า ขอบเขตความกว้างของใบหน้า คือ จากหูข้างหนึ่งไปถึงหูอีกข้างหนึ่ง และบริเวณสีขาว คือ บริเวณระหว่างจอนผมถึงติ่งหู
จอนผม หมายถึง ขนที่อยู่บนกระดูกหูซึ่งคุ่ขนานกับใบหู โค้งมนไปในศรีษะที่มีลักษณะเหมือนหู
และเช่นเดียวกัน การล้างใบหน้านั้น จะรวมถึงเคราและขนที่งอกมาบริเวณดังกล่าว
ลำดับที่ 6 ล้างมือ
เริ่มจากปลายนิ้วมือทั้งสองข้างถึงข้อศอกของทั้งสองข้าง และจำเป็นต้องล้างข้อศอกทั้งสองข้างไปพร้อมการล้างมือ
ลำดับที่ 7 ลูบศีรษะด้วยสองมือพร้อมหูทั้งสองข้าง หนึ่งครั้ง
เริ่มลูบด้วยสองมือจากด้านหน้าของศีรษะไปยังด้านหลังแล้ววกกลับมาด้านหน้าอีกครั้ง พร้อมกับเอานิ้วชี้แหย่เข้าในหูทั้งสองข้าง และนำนิ้วโป้งไว้ด้านหลังใบหู แล้วทำการลูบด้านหน้าและหลังใบหู
ลำดับที่ 8 ล้างเท้าตั้งแต่นิ้วเท้าทั้งสองจนถึงตาตุ่ม และจำเป็นจะต้องล้างตาตุ่มทั้งสองเข้ารวมกับการล้างเท้า ตาตุ่ม คือ อวัยวะส่วนที่เป็นปุ่มกลมๆ ที่ข้อเท้า
สิ่งที่จะทำให้เสียน้ำละหมาด มีดังนี้
1. มีสิ่งออกจากทวารทั้งสอง เช่น ปัสสาวะ อุจจาระ การผายลม มะนีย์ (อสุจิ) มะซีย์ (น้ำเหนียวๆ) เป็นต้น
2. หมดสติ หลับลึก หรือ เป็นลม หรือเมา หรือบ้า
3. สิ่งที่วาญิบ (จำเป็น) ที่จะต้องอาบน้ำ (ยกหะดัษใหญ่) เช่น การมีเพศสัมพันธ์ มีประจำเดือน และเลือดหลังคลอดบุตร
เมื่อมนุษย์ได้ปลดทุกข์แล้ว จำเป็นที่จะต้องชำระล้างสิ่งสกปรก ด้วยการชำระล้างด้วยน้ำสะอาดซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่สุด หรืออาจจะชำระด้วยสิ่งอื่นที่มิใช่น้ำ เช่น หิน กระดาษ และผ้า เป็นต้น โดยทำการเช็ดทำความสะอาด 3 ครั้งขึ้นไปกับสิ่งที่สะอาดซึ่งเป็นที่อนุญาตให้ทำความสะอาดได้
การเช็ดรองเท้าคุฟและถุงเท้า
ในกรณีที่มีการสวมใส่รองเท้าหนังที่ปกปิดตาตุ่มหรือถุงเท้า สามารถทำการลูบบนรองเท้าและถุงเท้าโดยไม่จำเป็นต้องล้างเท้าทั้งสองข้าง โดยมีเงื่อนไข ดังนี้
1. การสวมใส่รองเท้าและถุงเท้าภายหลังจากทำความสะอาดอย่างสมบูรณ์ทั้งหะดัษเล็กและหะดัษใหญ่ และได้ล้างเท้าด้วยแล้ว
2. รองเท้าหรือถุงเท้าจะต้องสะอาดปราศจากสิ่งสกปรก (นะญิส)
3. การลูบรองเท้าหรือถุงเท้าอยู่ในเวลาที่กำหนด
4. รองเท้าหรือถุงเท้าจะต้องเป็นสิ่งที่ฮาลาล เช่น มิใช่ของขโมยหรือแย่งชิงของคนอื่นมา
รองเท้าคุฟ หมายถึง สิ่งที่สวมใส่ที่เท้าผลิตจากหนัง หรือจากสิ่งอื่น และเช่นดังรองเท้าคุฟ คือรองเท้าทั่วไปที่สวมใส่ปกปิดเท้า
ถุงเท้า หมายถึง สิ่งที่สวมใส่ที่เท้าที่ผลิตจากผ้าหรือจากสิ่งอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักด้วยคำว่า ถุงเท้า
วิทยปัญญาในการบัญญัติให้มีการลูบบนรองเท้า:
วิทยปัญญาของการลูบบนรองเท้า คือ เพื่อให้เกิดความสะดวกและผ่อนปรนแก่มุสลิมที่มีความลำบากที่จะต้องถอดรองเท้าหรือถุงเท้าเพื่อทำความสะอาดเท้า โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาว ช่วงอากาศหนาวมาก และช่วงเดินทาง.
ระยะเวลาสำหรับการลูบบนรองเท้า:
สำหรับผู้ที่พำนักอยู่กับที่ มีระยะเวลา 1 วัน กับ 1 คืน (24 ชั่วโมง)
สำหรับผู้ที่เดินทาง มีระยะเวลา 3 วัน 3 คืน (72 ชั่วโมง)
เริ่มนับระยะเวลาตั้งแต่การลูบบนรองเท้าหรือถุงเท้าครั้งแรกภายหลังจากชำระทำความสะอาดจากหะดัษเรียบร้อยแล้ว
ลักษณะของการลูบบนรองเท้าหรือถุงเท้า มีดังนี้
1. ให้มือเปียกน้ำ
2. ลูบมือบนเท้า (จากนิ้วเท้าขึ้นไปยังขา)
3. ลูบเท้าขวาด้วยมือขวา และเท้าซ้ายด้วยมือซ้าย
สิ่งที่ทำให้การลูบเป็นโมฆะ มีดังนี้
1. มีสิ่งที่จำเป็นจะต้องอาบน้ำ
2. สิ้นสุดระยะเวลาของการลูบบนรองเท้า
การอาบน้ำชำระร่างกาย
เมื่อผู้ชายหรือผู้หญิงมีเพศสัมพันธ์ หรือมีการหลั่งอสุจิออกมาด้วยอารมณ์ในขณะที่ยังตื่นอยู่หรือนอนหลับ จำเป็น (วาญิบ) ที่จะต้องอาบน้ำชำระร่างกาย เพื่อที่จะสามารถทำการละหมาดได้ เนื่องจากความสะอาดเป็นเงื่อนไขของการละหมาด เช่นเดียวกับผู้หญิง เมื่อสิ้นสุดจากการมีประจำเดือนหรือเลือดหลังคลอดบุตร จำเป็น (วาญิบ) ที่จะต้องอาบน้ำชำระร่างกาย เพื่อที่จะสามารถทำการละหมาดได้ เนื่องจากความสะอาดเป็นเงื่อนไขของการละหมาด
ลักษณะของการอาบน้ำชำระร่างกาย
อาบน้ำให้ทั่วร่างกาย รวมทั้งการบ้วนปากและสูดน้ำล้างโพรงจมูก เมื่ออาบน้ำทั่วร่างกายกับน้ำสะอาดแล้ว ก็เป็นการยกหะดัษใหญ่ และถือว่าได้ชำระทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว
ข้อห้ามสำหรับผู้ที่อยู่ในหะดัษใหญ่ จนกว่าจะอาบน้ำชำระร่างกาย มีดังนี้
1. การละหมาด
2. การฏอวาฟ (เดินเวียน) รอบกะอ์บะฮ์
3. การอยู่ในมัสยิด อนุญาตให้เดินผ่านเท่านั้นโดยไม่เข้าไปอยู่ด้านใน
4. การสัมผัสอัลกุรอาน
5. อ่านอัลกุรอาน
การทำตะยัมมุม
หากไม่มีน้ำสำหรับทำความสะอาด หรือ ไม่สามารถใช้น้ำได้ เนื่องจากป่วย เป็นต้น และกลัวว่า จะไม่ทันละหมาด ก็สามารถทำการตะยัมมุมด้วยดินฝุ่นได้
ลักษณะของการตะยัมมุม คือ การใช้มือทั้งสองข้างตบบนดินฝุ่นหนึ่งครั้ง แล้วใช้มือทั้งสองข้างลูบใบหน้าแล้วลูบมือทั้งสองข้างเท่านั้น มีเงื่อนไขว่า ดินฝุ่นจะต้องสะอาด
สิ่งที่จะทำให้เสียตะยัมมุม มีดังนี้
1. ตะยัมมุมจะเสียเช่นเดียวกับสิ่งที่ทำให้เสียน้ำละหมาด
2. เมื่อมีการเจอน้ำก่อนเริ่มปฏิบัติศาสนกิจที่เตรียมการด้วยการตะยัมมุม