ได้กล่าวว่า
الْإِحْسَانَ هُوَ أَنْ يَعْبُدَ الْمُؤْمِنُ رَبَّهُ فِي الدُّنْيَا عَلَى وَجْهِ الْحُضُورِ وَالْمُرَاقَبَةِ، كَأَنَّهُ يَرَاهُ بِقَلْبِهِ وَيَنْظُرُ إِلَيْهِ فِي حَالِ عِبَادَتِهِ (1: 126)
ความว่า “อัล-อิหฺสาน คือ การที่ผู้ศรัทธาได้อิบาดะฮฺต่อพระเจ้าของเขาในดุนยาด้วยความตั้งใจและรู้ถึงการสอดส่อง (ของพระองค์) เสมือนว่าเขาได้เห็นพระองค์ด้วยกับหัวใจของเขา และกำลังมองไปยังพระองค์ขณะที่ทำอิบาดะฮฺ” (1 : 126)