ประการที่สี่ : การถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน ซึ่งมันคือการอดกลั้นจากสิ่งที่ทำให้เสียศีลอดทุกประการ เช่น การกิน การดื่ม การมีเพศสัมพันธ์ช่วงเวลากลางวันในเดือนที่ 9 ของปีฮิจเราะฮ์ศักราช
อัลลอฮ์ ตะอาลา ได้ตรัสไว้ว่า:﴿شَهۡرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِیۤ أُنزِلَ فِیهِ ٱلۡقُرۡءَانُ هُدࣰى لِّلنَّاسِ وَبَیِّنَـٰتࣲ مِّنَ ٱلۡهُدَىٰ وَٱلۡفُرۡقَانِۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهۡرَ فَلۡیَصُمۡهُۖ﴾ (เดือนเราะมาฎอนนั้น เป็นเดือนที่อัลกรุอานได้ถูกประทานลงมาในฐานะเป็นข้อแนะนำสำหรับมนุษย์ และเป็นหลักฐานอันชัดเจนเกี่ยวกับข้อแนะนำนั้น และเกี่ยวกับสิ่งที่จำแนกระหว่างความจริงกับความเท็จ ดังนั้นผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเข้าอยู่ในเดือนนั้นแล้ว ก็จงถือศีลอดในเดือนนั้น)(สูเราะฮ์ อัลบะกอเราะฮ์ : 185 )
และส่วนหนึ่งจากฮิกมะฮ์ของการถือศีลอดคือ การถือศีลอดเป็นวิธีการหนึ่งในการบรรลุถึงความยำเกรงต่ออัลลอฮ์ อัซซะวะญัล
และทำให้ผู้ถือศีลอดได้รู้สึกถึงความโปรดปราณของอัลลอฮ์ ตะอาลา ที่มีต่อเขา
และทำให้ผู้ถือศีลอดได้นึกถึงพี่น้องของเขาที่ยากจนและขัดสน
การถือศีลอดเป็นการรวมความรู้สึกของมุสลิมเป็นหนึ่งเดียว
การถือศีลอดทำให้ร่างกายแข็งแรงและสุขภาพที่ดี
และอื่นๆ เป็นต้น