เศาะหาบะฮฺเป็นคำพหูพจน์ของคำว่า “ศอหิบ” และ “เศาะหาบีย์”
เศาะหาบีย์ คือ ผู้ที่ได้พบและศรัทธาต่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และเสียชีวิตในสภาพเป็นผู้ศรัทธา
ท่านอิมามอัล-บุคอรีย์ เราะหิมะฮุลลอฮฺ กล่าวว่า “มุสลิมคนใดที่ได้คบหรือได้เห็นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เขาก็คือเศาะหาบะฮฺของท่าน”
กล่าวคือ การเป็นเศาะหาบะฮฺของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม นั้นมีทั้งในเชิงเฉพาะ (คุศูศ) และในเชิงทั่วไป (อุมูม) ในเชิงทั่วไปนั้นครอบคลุมถึงทุกคนที่ได้พบกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และศรัทธาต่อท่าน ดังเช่นที่กล่าวกันว่า คบกันเป็นระยะเวลา 1 ปี หรือ 1 เดือน หรือชั่วขณะ ส่วนเศาะหาบะฮฺในเชิงเฉพาะคือ คนที่มีคุณลักษณะพิเศษเหนือกว่าบุคคลอื่นๆ เพราะการคบกับท่านนบีเป็นสหายอย่างสนิทสนมกว่า และไม่มีใครได้คบท่านนบีเหมือนกับเขา
นักวิชาการหลายๆ คนกล่าวว่า บุคคลที่ได้เป็นสหายกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ย่อมประเสริฐกว่าบุคคลที่ไม่ได้เป็นสหายกับท่านโดยสิ้นเชิง และการที่พวกเขาได้คบหาเป็นสหายกับท่านนบีนั้น ในเชิงระดับชั้นนั้นย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่า ซึ่งเป็นสิ่งที่คนอื่นๆ ไม่อาจจะเทียบได้แม้ว่าเขาจะมีความรู้และอะมัลมากเพียงใดก็ตาม และไม่มีใครที่อาจจะบรรลุขั้นเช่นเดียวกับระดับชั้นของเศาะหาบะฮฺได้เลย เพราะพวกเขาได้รับขั้นนั้นมาจากการเป็นสหายกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เท่านั้น
สาระ : กล่าวกันว่าจำนวนบรรดาเศาะหาบะฮฺทั้งหมด 124,000 คน และเศาะหาบะฮฺที่เสียชีวิตเป็นคนสุดท้ายคือ อบู อัฏ-ฏุฟัยลฺ อามิร บิน วาษิละฮฺ อัล-ลัยษีย์ ดังที่ท่านอิมามมุสลิมได้ยืนยันไว้ โดยเสียชีวิตในปีฮิจญ์เราะฮฺศักราช 100 บางก็ว่าปี 110