- عَنْ عَبْدِ اللهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ كان رَسُوْلُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمْسَى قَالَ: "أَمْسَيْـنَا وَأَمْسَـى الْمُـلْكُ لِلَّهِ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ، لاَ شَرِيْكَ لَهُ، اَللَّهُمََّ! إِنِّيْ أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ هَذِهِ اللَّيْلَةِ وخَـيْرِ مَا فِيْهَا، وَأَعـوْذُ بِكَ مِنْ شَـرِّها وَشَرِّ مَا فِيْهَـا، اَللَّهُمََّ! إِنِّيْ أَعُوْذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ، وَالْهَرَمِ، وَسُوْءِ الْكِبَرِ، وَفِتْنَةِ الدُّنْيَا، وَعَذَابِ الْقَبْرِ".
(صحيح مسلم، رقم الحديث 76 - (2723)، ).
36- Si Abdullah (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah) ay nag-ulat, kanyang sinabi: [Kapag sumapit ang hapon ay binibigkas ng Sugo ng Allah () ang: “Amsayna wa amsal mulku lillah, wal hamdulillah, laa ilaaha illallaah wahdahu, laa shareekalah, allaahumma innee as-aluka min khayri hathihil laylah wa khayri ma feeha, wa a`udhu bika min sharriha wa sharri maa feeha, allaahumma innee a`udhu bika minal kasal, wal haram, wa soo`il kibar, wa fitnatid dunya wa adhaa-bil qab'r (Narating namin ang hapon, at ang lahat ng Kapamahalaan ay pag-aari ng Allah, at ang lahat ng pagpupuri at pasasalamat ay sa Allah lamang. Walang ibang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Allah, ang nag-iisa na walang katambal. O Allah! Hinihiling ko sa Iyo ang kabutihan ng gabing ito at ang kabutihang mga nilalaman nito, at ako ay nagpapakupkop sa Iyo mula sa kasamaan nito at sa kasamaan ng mga nilalaman nito. O Allah! Ako ay nagpapakupkop sa Iyo mula sa katamaran, pagka-ulianin, kasamaan ng katandaan, pagsubok ng buhay sa mundong ito at sa kaparusahan ng libingan)”]. Muslim [Hadith bilang: 76-(2723)].
Ang nag-ulat nito ay nabanggit na sa ika-2 na Hadith.
Ang mga kapakinabangan sa Hadith na ito:
1. Para sa isang Muslim ay nakabubuting bigkasin niya bilang pambungad sa umaga't hapon at gayundin sa pagtatapos nito ang mga paggunita sa Allah na siyang pinagmumulan ng ganap na kalusugan, kaligayahan, katiwasayan at kaayusan, bagkus sisikapin niyang maisagawa ang mga panalangin na ito araw-araw sa umaga’t hapon.
2. Ang mga panghapong paggunita ay binibigkas lamang sa oras ng maghapon, samantalang ang mga pang-umagang paggunita naman ay binibigkas sa umaga lamang.
3. Maraming pahayag ang naitala tungkol sa natatakdaang oras ng mga panghapong paggunita; ang ilan sa mga pahayag na ito ay ang nagsasabi na ang mga panghapong paggunita ay binibigkas lamang pagkatapos ng paglubog ng araw. Maaring ang pahayag na ito ang siyang pinakatumpak, sapagka’t nabanggit sa Hadith na ito ang katagang: “ng gabing ito” na kung saan ang katagang: “ito” ay isa sa mga senyas na nagtatakda ng partikular na panahon kung kailan ito binibigkas. Ang kahulugan nito ay pinagtitibay ng isang ulat mula sa Sugo ng Allah () ayon sa ilang salaysay, siya ay nagsabi: “Kapag dumating sa iyo ang Ramadhan ay mag-ayuno ka na, at kapag sumapit ang hapon ay itigil mo na ang pag-aayuno”… na kung saan nasasaad dito ang pag-uutos sa pagtigil ng pag-aayuno pagkatapos ng pagsapit ng hapon o paglubog ng araw, samakatuwid ipinapahiwatig nito na ang pagsapit ng hapon ay siya ring pagpasok ng gabi pagkatapos ng paglubog ng araw, ang Allah ang higit na nakakaalam.