Ang Batas na inihatid ng Sugong si Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay ang Batas ng Islām. Ito ay ang pangwakas sa mga batas na makapanginoon at mga mensaheng pandiyos. Ito ay nakikitulad sa mga saligan nito sa mga batas ng mga naunang propeta kahit pa nagkakaiba-iba sa mga pamamaraan nito.
Ito ay ang Batas ng kalubusan. Ito ay naaangkop sa bawat panahon at lugar. Narito ang kaayusan ng buhay panrelihiyon ng mga tao at buhay pangmundo nila. Ito ay naglalaman ng lahat ng mga pagsamba na kinakailangan sa mga tao kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilalang, gaya ng pagdarasal at pagbibigay ng zakāh; at naglilinaw sa kanila ng mga transaksiyong pampananalapi, pang-ekonomiya, panlipunan, pampulitika, pandigmaan, at pangkapaligiran, na ipinahihintulot at ipinagbabawal, at iba pa roon kabilang sa anumang hinihiling ng pangmundong-buhay ng mga tao at ng pangkabilang-buhay nila.
Ang Batas na ito ay nag-iingat sa mga pagrerelihiyon ng mga tao, mga buhay nila, mga dangal nila, mga ari-arian nila, mga isip nila, at mga supling nila. Ito ay naglalaman ng bawat kainaman at pagsasamabuting-loob. Nagbibigay-babala ito laban sa bawat bisyo at kasamaan. Nag-aanyaya ito tungo sa karangalan ng tao, pagkakatamtaman, katarungan, pagpapakawagas, kalinisan, pagpapakahusay, pag-ibig, pilantropiya, pagliligtas ng mga buhay, kaligtasan ng mga bayan, pagbabawal sa pagpapangilabot sa mga tao, at pagpapangamba sa kanila nang walang katwiran. Ang Sugong si Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay kaaway ng paniniil at katiwalian sa lahat ng mga anyo at mga porma nito at laban sa pamahiin, pagkakalayo, at monastisismo.
Ang Sugong si Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay naglinaw na si Allāh ay nagparangal sa tao, sa mga lalaki man o sa mga babae; naggarantiya sa kanya ng mga karapatan niya; gumawa sa kanya na mananagot sa lahat ng mga pagpili niya, mga gawain niya, at mga pag-uugali niya; nag-aatang sa kanya ng pananagutan sa alinmang gawaing nakapipinsala sa sarili niya o nakapipinsala sa mga iba; at gumawa sa lalaki at babae na pantay sa punto ng pananampalataya, pananagutan, ganti, at gantimpala. Sa Batas na ito, may pangangalagang natatangi sa babae bilang isang ina, bilang isang maybahay, bilang isang anak, at bilang isang kapatid.
Ang Batas na inihatid ng Sugong si Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay naghatid ng pag-iingat sa isip at pagbabawal sa lahat ng nakagugulo rito gaya ng pag-inom ng alak sapagkat ang Islām ay nagtuturing na ang Relihiyon ay isang liwanag na tumatanglaw sa isip sa daan nito upang sumamba ang tao sa Panginoon niya batay sa isang pagkatalos at isang kaalaman. Nag-angat ang Batas ng Islām sa kahalagahan ng isip at gumawa rito bilang kinababatayan ng pag-aatang ng tungkulin at nagpalaya rito mula sa mga kulyar ng pamahiin at mga paganismo.
Ang Batas ng Islām ay dumadakila sa tumpak na kaalaman, nag-uudyok sa pananaliksik na makaagham na naalisan ng pithaya, at nag-aanyaya tungo sa pagmamasid at pag-iisip-isip sa sarili at sa Sansinukob. Ang mga resultang makaagham na tumpak ng kaalaman ay hindi nakikipagsalungatan sa inihatid ng Sugo (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan).
Sa Batas ng Islām ay walang diskriminasyon ng isang partikular na lahi ng mga tao higit sa isang lahi at wala ritong pagtatangi sa mga tao higit sa mga ibang tao; bagkus ang lahat sa harap ng mga patakaran nito ay pantay dahil ang tao sa kabuuan nila sa pinag-ugatan nila ay magkakapantay. Walang kalamangan sa isang lahi higit sa isang lahi ni sa isang angkan higit sa isang angkan maliban sa pangingilag sa pagkakasala. Nagpabatid ang Sugong si Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na ang bawat sanggol ay ipinanganganak ayon sa naturalesa. Walang isa kabilang sa mga tao na ipinanganganak na nagkakasala o nagmamana ng kasalanan ng iba pa sa kanya.
Sa Batas ng Islām, nagsabatas si Allāh ng pagbabalik-loob: ang pagsisisi ng tao sa Panginoon niya at ang pag-iwan ng pagkakasala. Ang Islām ay nagwawasak ng anumang bago nito na mga pagkakasala. Ang pagbabalik-loob ay pumuputol ng anumang bago nito na mga pagkakasala. Kaya walang pangangailangan sa pagkumpisal ng mga kasalanan ng tao sa harap ng isang kapwa tao. Sa Islām, ang ugnayan sa pagitan ng tao at ng Panginoon niya ay direkta sapagkat hindi ito nangangailangan ng isa upang maging tagapagpagitna sa pagitan niya at ni Allāh. Ang Islām ay nagbabawal na gumawa tayo sa mga mortal bilang mga diyos o mga nakikilahok kay Allāh sa pagkapanginoon Niya o pagkadiyos Niya.
Ang Batas ng Islām na inihatid ng Sugong si Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay tagapagpawalang-bisa sa bawat naunang batas dahil ang Batas ng Islām na inihatid ni Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) mula sa ganang kay Allāh ay ang kahuli-hulihan sa mga batas hanggang sa Araw ng Pagbangon. Ito ay para sa mga nilalang sa kalahatan. Dahil doon, nagpawalang-bisa ito sa anumang bago nito kung paanong nagpawalang-bisa ang mga naunang batas sa isa't isa. Si Allāh (kaluwalhatian sa Kanya at napakataas Siya) ay hindi tumatanggap ng isang batas na iba pa sa Batas ng Islām at hindi tumatanggap ng isang relihiyong iba pa sa Islām na inihatid ng Sugong si Muḥammad (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan). Ang sinumang yayakap sa iba pa sa Islām bilang relihiyon, hindi ito matatanggap mula sa kanya. Ang sinumang nagnais ng kaalaman ng mga pagdedetalye ng mga patakaran ng Batas na ito ay humanap siya nito sa mga mapagkakatiwalaang aklat na nagpapakilala sa Islām.
Tunay na ang layon ng Batas ng Islām, gaya ng layon ng lahat ng mga mensaheng makadiyos, ay mapatayog ang totoong Relihiyon sa tao para siya ay maging isang lingkod na wagas kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilalang, at magpalaya sa kanya mula sa pagkaalipin ng tao o ng materyal o ng pamahiin.
Ang Batas ng Islām ay naaangkop sa bawat panahon at lugar. Wala ritong anumang nakikipagsalungatan sa mga tumpak na kapakanan para sa tao dahil ito ay isang pagbababa mula kay Allāh na nakaaalam sa anumang kinakailangan ng mga tao. Ang mga tao ay nangangailangan ng tumpak na batas sa sarili niya, na hindi sumasalungat sa isa't isa, na tagapagsaayos sa sangkatauhan, na hindi itinatatag ng isang tao kabilang sa mga tao; bagkus ito ay isang natanggap mula kay Allāh, na nagpapatnubay sa mga tao tungo sa daan ng kabutihan at katinuan. Kaya kapag nagpahatol sila rito, magiging matuwid ang mga nauukol sa kanila at maliligtas sila sa kawalang-katarungan ng isa't isa sa kanila.