87- Si Zaid ibn Khalid Al-Juhani (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah) ay nag-ulat, kanyang sinabi: [Ang Sugo ng Allah () ay nagsabi: “Ang sinumang nagpakain ng isang nag-aayuno ay mapapasakanya ang tulad ng gantimpala nito, ni hindi makakabawas ito sa gantimpala ng nag-ayuno kahit bahagya”]. At-Tirmidhi [Hadith bilang: (807)], Ibnu Majah [Hadith bilang: (1746)].
Ang nag-ulat ng Hadith na ito:
Siya ang Sahabi na si Abu Abdul Rahman, Zaid ibn Khalid Al-Juhani (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah), kasama niyang nakibaka sa pakikipaglaban sa Al-Hudaibiya ang Sugo ng Allah (), at siya ang may hawak ng watawat ng angkang Juhaina sa araw ng pagsakop sa Makkah, siya ay naitala sa mga aklat ng Sunnah na nakapag-ulat mula sa Sugo ng Allah () ng (81) na Hadith.
Siya ay binawian ng buhay sa Madinah, datapuwa’t may nakapagsabi na sa Ehipto (o Egypt), at may nakapagsabi rin na sa Kufa, siya ay binawian ng buhay taong ika-78 sa Hijri sa edad na (85) gulang, at may nakapagsabi na kasalungat nito. Ang Allah ang Siyang higit na nakakaalam.
Ang mga kapakinabangan sa Hadith na ito:
1. Walang duda na ang pagpapakain sa mga nag-aayuno ay kabilang sa mga magagandang katangian, sapagka’t naibubunsod nito ang ilan sa mga dakilang kabutihan, ang ilan sa mga ito: Napag-iibayo nito ang pagkakaisa sa pagitan ng mga Muslim gayong malalayo ang agwat ng kanilang mga bansa at tahanan, kaya’t ang Hadith na ito ay naghihikayat sa pagpapakain ng mga nag-aayuno, at ipinapaliwanag ang kabutihan ng pagpapakain sa nag-ayuno na kung saan ay mapapasakanya rin ang katulad ng gantimpala nito, ni hindi mababawasan ang gantimpala ng nag-ayuno kahit bahagya.
2. Ang pagpapakain ng isang nag-ayuno na malapit na kamag-anak ay napakalaking gantimpala, sapagka’t sa pamamagitan nito ay nakakamit ang gantimpala ng pagpapakain sa nag-ayuno at ng pagkakamag-anak, maliban na lamang kung ang hindi kamag-anak ay isang mahirap at walang matagpuan na pagkain para itigil ang kanyang pag-aayuno, sa gayon ay higit ang kadakilaan ng gantimpala nito dahil ito ay nagsisilbing pagpupuno sa kanyang pangangailangan.
3. Nararapat sa isang taong Muslim na maging masigasig sa pagpapakain ng mga nag-aayuno ayon sa abot kaya niya, lalo na sa pangangailangan ng mga nag-aayuno at sa kanilang kahirapan, na kung saan ay wala silang matagpuan na mag-aasikaso sa kanilang pagkain sa oras ng Iftar.