การศรัทธาที่ปราศจากการปฏิบัติ ย่อมจะไร้คุณค่าตามทัศนะแห่งอิสลาม ความเชื่อมั่นโดยธรรมชาติเป็นความรู้สึกที่รับได้ง่าย และอาจจะเป็นวิถีทางที่มีผลดีที่สุด แต่เมื่อไม่ปฏิบัติหรือนำมาใช้แล้ว การมีอยู่และอำนาจแรงดลใจของมันก็จะสูญสิ้นได้โดยเร็ว
ในอิสลามมีหลักปฏิบัติห้าประการที่จำเป็นดังนี้
ชะฮาดะตัยน์ คือ การปฏิฎานตนว่า ไม่มีผู้ใดที่สมควรแก่การเคารพภักดีนอกจากอัลลอฮฺองค์เดียว และมูฮัมหมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม คือศาสนทูตของพระองค์ซึ่งถูกส่งมายังมนุษยชาติ จนกระทั่งวันแห่งการตัดสิน มุสลิมทั้งมวลจำต้องปฏิบัติตามแบบฉบับที่ดีงามของท่านศาสนทูต
มูฮัมหมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม
เศาะลาฮฺ หรือ นมาซ/ละหมาด คือ การสวดอ้อนวอนประจำวันห้าเวลา ดังเป็นหน้าที่ของมุสลิมทั้งชายหญิงจำต้องปฏิบัติต่ออัลลอฮฺ การปฏิบัติเศาะลาฮฺเป็นประจำจะทำให้มีความเชื่อมั่นในอัลลอฮฺมีชีวิตชีวาเพิ่มยิ่งขึ้นและจะกระตุ้นมนุษย์สู่จรรยาธรรมที่สูงส่ง นมาซยังทำให้จิตใจมีความบริสุทธิ์ผุดผ่อง และยับยั้งจากการล่อลวงสู่ความประพฤติชั่ว ผิดศีลธรรม
เศาะลาฮฺ หรือการละหมาดดังกล่าว คือ
เศาะลาตุล ฟัจญ์รฺ หรือ นมาซศุบห์ (เวลาก่อนรุ่งสาง)
เศาะลาตุซซุฮฺรี (เวลาหลังเที่ยง)
เศาะลาตุลอัศร์ (เวลาบ่ายและเริ่มเข้าช่วงเย็น)
เศาะลาตุลมัฆริบ (หลังตะวันตกดิน)
เศาะลาตุลอิชาอ์ (เวลากลางคืน)
ซะกาต ความหมายตามตัวง่าย ๆ ของซะกาต คือ การซักฟอก, ความบริสุทธิ์,ส่วนความหมายตามหลักวิชาการของคำ ๆ นี้ ได้ถูกกำหนดไว้สำหรับทรัพย์สินมีค่าหรือเงินทองที่ครบรอบปี ซึ่งมุสลิมผู้มีทรัพย์ครอบครองในเวลาที่ถูกกำหนดไว้จำต้องจ่ายให้แก่ผู้มีสิทธิที่จะได้รับแต่ความสำคัญของ
ซะกาตในด้านศาสนาและจิตวิญญาณนับว่ายังมีความหมายลึกซึ้งอยู่อีกมาก ดังนั้นคุณค่าของซะกาตสามารถ ส่งผลสะท้อนต่อมนุษยชาติ และสังคม การเมือง ได้เป็นอย่างดี
เศาว์มฺ หรือ การถือศีลอดในช่วงเดือนเราะมะฎอน ชาวมุสลิม ไม่ได้งดเว้นจากการรับประทาน, การดื่ม และการร่วมประเวณีระหว่างเวลารุ่งสางจนกระทั่งตะวันตกดินเพียงเท่านั้น แต่เขายังจำต้องงดเว้น จากการคิดที่ไม่มีศิริมงคล, ความตั้งใจที่ชั่วร้าย และความปรารถนาอื่นๆ ตลอดปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเดือนเราะมะฎอน การถือศีลอดได้สอนให้เรามีความรัก สมัครสมาน, สามัคคี, มีความบริสุทธิ์ใจ, อุทิศเพื่อส่วนรวม, การต่อสู้และบังคับจิตใจตนเอง และยังได้สร้างความรู้สึกที่ดีต่อสังคมส่วนรวม, การอดกลั้นบังคับตนไม่ให้มีความเห็นแก่ตัวและบังคับความอยาก
ฮัจญ์ (การแสวงหาบุญ ณ เมืองมักกะฮฺ)ชาวมุสลิม จำต้องไปประกอบพิธีนี้ ณ เมืองมักกะฮฺอย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิต หากเขามีความสามารถ ทั้งร่างกายและทรัพย์สินใช้จ่ายในการเดินทางฮัจญ์ คือ การประชุม, การชุมนุม ประจำปีด้วยความศรัทธามั่นในพระผู้เป็นเจ้า ซึ่ง ณ ที่นั้น ชาวมุสลิมจะพบปะแสดงความรู้จักซึ่งกันและกัน, ศึกษาหรือปรึกษาหารือในกิจการทั่วๆ ไปของพวกเขา และส่งเสริมบำรุงรักษา และยกฐา