กล่าวว่า
وَالْبِرُّ هِمَّةُ التَّقِيِّ، وَلَوْ تَعَلَّقَتْ جَمِيعُ جَوَارِحِهِ بِحُبِّ الدُّنْيَا، لَرَدَّتْهُ يَوْمًا نِيَّتُهُ إِلَى أَصْلِهِ (1: 70)
ความว่า “คุณธรรมความดีงามคือพลังของผู้ยำเกรง หากร่างกายทุกส่วนของเขาได้พร้อมใจกันหลงใหลใน(ความเพริดแพร้วของ)โลกดุนยาแล้วไซร้ การเจตนาของเขานั่นเองที่จะดึงเขาคืนสู่สภาพเดิม(สภาพของผู้ยำเกรง)ในวันใดวันหนึ่ง” (1 : 70)