- عَنْ أَبِيْ أُمَامَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُوْلَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: "مَنِ اقْتَطَعَ حَقَّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِيْنِهِ؛ فَقَدْ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ النَّارَ، وَحَرَّمَ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ" ؛ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: وَإِنْ كَانَ شَيْئًا يَسِيْرًا يَا رَسُوْلَ اللَّهِ؟ قَالَ: "وَإِنْ قَضِيْبًا مِنْ أَرَاكٍ".
(صحيح مسلم، رقم الحديث 218 - (137)، ).
38- Si Abu Umamah (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah) ay nag-ulat: [Katotohanang ang Sugo ng Allah () ay nagsabi: “Ang sinumang kumamkam ng karapatan ng isang taong Muslim sa pamamagitan ng kanyang panunumpa; tunay na karapat-dapat siyang ipasok ng Allah sa Apoy (Impiyerno) at ipagkakait sa kanya ang Paraiso”; kaya’t agad na may isang lalaki ang nagsabi sa kanya: Na kahit pa mang napakaliit na bagay ito, o Sugo ng Allah? Muli siya ay nagsabi: “Kahit man ito’y isang Qadib (o kapirasong sanga ng punong-kahoy) ng Arak lamang”]. Muslim [Hadith bilang: 218-(137)].
Ang nag-ulat ng Hadith na ito:
Siya si Abu Umamah, Suday ibn Ajlan ibn Wah'b Al-Bahili, isang marangal na Sahabi na ayaw ng karangyaan sa buhay (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah).
Labis niyang kinahuhumalingan ang pakikibaka sa landas ng Allah upang makipaglaban, bagkus nanatili siyang kaakibat ng Propeta () sa lahat ng kanyang mga digmaan, ni hindi siya lumiliban sa anumang digmaan at hindi rin nagsasawa sa pakikipaglaban sa landas ng Allah maliban lamang sa digmaan ng Badr dahilan sa paglingkod niya sa kanyang matandang ina na siyang ipinag-utos sa kanya ng Sugo ng Allah () na manatili na lamang sa piling ng kanyang ina, at gayundin naman na lumahok siya sa mga digmaang kasama ng mga napatnubayang Khalifah (Sumakanila nawa ang kaluguran ng Allah), siya ay naitala sa mga aklat ng Sunnah na nakapag-ulat ng (250) na Hadith.
Siya ay dating nanirahan sa Syria, datapuwa’t binawian siya ng buhay sa lupain ng Homs taong ika-81 sa Hijri.
Ang mga kapakinabangan sa Hadith na ito:
1. Ang paglabag sa katarungan ay siyang pinagmumulan ng mga kasamaan, ng paglihis sa kabutihan at katarungan, kaya kapag lumaganap ang paglabag sa katarungan sa isang pamayanan ay sisirain nito, at kapag ito’y nakapasok naman sa isang nayon o lungsod ay wawasakin nito, kung kaya’t isinabatas sa Islam ang kabawalan ng pagkamkam sa mga karapatan ng ibang tao.
2. Nagbibigay babala ang Islam tungkol sa paglabag sa katarungan at sa pagkamkam sa mga karapatan ng ibang tao ng hindi makatuwiran na kahit wala pang katibayang pinanghahawakan ang inaapi na magpapatunay sa kanyang karapatan, kung saan ang katibayan ng umaapi ay mas matibay kaysa sa katibayan ng inaapi, datapuwa’t wala itong maibibigay na anumang pagbabago sa katotohanan sa paningin ng Allah, samakatuwid ito ay isang malaking patunay sa pagpapahalaga ng Islam sa pangangalaga sa mga karapatan ng may-ari nito maging anupaman ang kanilang pananampalataya o pagkatao.
3. Ang “Qadib”: Ito ay isang kapirasong sanga ng punong-kahoy ng Arak, ang mga kapirasong sanga ng punong-kahoy na ito ay ginagamit bilang Siwak (panlinis sa ngipin).