58- Si Ummu `Atiyyah (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah) ay nag-ulat, kanyang sinabi: [Ang Propeta () ay nagsabi: “Hindi ipinahihintulot sa isang babaeng naniniwala sa Allah at sa Huling Araw na magluksa nang higit sa tatlong araw maliban sa asawa; sapagka't hindi siya maaaring maglagay ng eyeliner sa mata, ni magsuot ng isang kasuutan na kinulayan maliban sa pangkaraniwang kasuutan”]. Al-Bukhari [Hadith bilang: (5342)].
Ang nag-ulat ng Hadith:
Siya si Nusaybah bint Al-Harith Al-Ansari, ang palayaw niya ay Ummu `Atiyyah. Isa siya sa mga babaeng Sahabi, na nakikibaka sa pakikipaglaban sa landas ng Allah; datapuwa’t siya ay mas kilala sa kanyang palayaw, ang totoong pangalan niya ay Nusaybah bint Al-Harith, bagkus may nakapagsabi na siya si Nusaybah bint Ka`ab.
At dahil si Ummu `Atiyyah ay isang babaeng nakikibaka sa pakikipaglaban sa landas ng Allah, isa sa mga babaeng Sahabi, siya ay nakapitong beses sumabak sa digmaan kasama ng Propeta (), siya ang tumayong tagagamot ng mga sugatan, tagatulong ng mga nasaktan, nagpapainom ng mga nauuhaw at naghahatid ng mga patay papuntang Madinah, ayon sa mismong naiulat niya; si Ummu `Atiyyah Al-Ansari (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah) ay nagsabi: [Nakasama ko sa digmaan ang Sugo ng Allah () nang pitong beses; ako ay nagpapaiwan sa kanilang kuta upang magsilbing tagaluto nila ng pagkain at ginagamot ko rin ang mga sugatan at inaalagaan ang mga may sakit]. Muslim [142-(1812)].
Si Ummu Atiyyah Al-Ansari ay isa sa mga dakilang babaeng Sahabi na tinipon ang karangalan ng pagiging kasamahan ng Propeta (), at ang pakikibaka sa pakikipaglaban sa landas ng Allah na kasama siya, gayundin ang pagpapalaganap ng kaalaman at pagtuturo ng batas sa pagitan ng mga Muslim. Ito ay isang karangalan na hindi pa nakamit ng sinuman maliban sa iilan lamang sa mga kababaihang muslim, at siya rin ang nagsagawa ng paligo kay Zainab, anak na babae ng Propeta () sa pagkamatay nito.
At pagkatapos ng kamatayan ng Propeta () ay lumipat si Ummu Atiyyah (Sumakanya nawa ang kaluguran ng Allah) sa Basra, sa huling bahagi ng kanyang buhay, at nakinabang ang mga tao sa kanyang kaalaman, at pagkabihasa sa batas, kaya maraming mamamayan ng Basra, mga Sahabah at Tabi`een, ang nagpapaturo sa kanya tungkol sa mga alituntunin ng Janazah (dasal, paglilibing) at pagpaligo ng patay, at siya ay naitala sa mga aklat ng Sunnah na nakapag-ulat ng (40) na hadith.
Ang mga kapakinabangan sa Hadith na ito:
1. Ang ibig sabihin ng pagluluksa dito ay ang pag-iwas ng isang babaeng nasa panahon ng Iddah (paghihintay) sa lahat ng pagpapalamuti, maging sa katawan at kasuutan, gaya ng paglalagay ng tina para sa mga pilikmata, paglalagay ng mga kulay at make-up na siyang madalas na ginagamit sa pagpapaganda ng isang babae para sa kanyang asawa, at gayundin ang pabango, alahas at magagarang kasuutan, datapuwa’t walang partikular na kasuutan para sa pagluluksa maging ito man ay makulay o hindi.
2. Dapat sa isang babae ay magluksa para sa kanyang asawa ng apat na buwan at sampung araw, maliban kung siya ay buntis, dahil ang dapat sa kanya ay magluksa hanggang sa maipanganak niya ang kanyang dinadala, sapagka’t magtatapos ang palugit na panahon ng kanyang paghihintay, kapag naipanganak na niya ang kanyang dinadala, siya man ay nasa kalagayan ng diborsiyo o namatayan ng asawa, samakatuwid, kapag naipanganak na niya ang sanggol sa kanyang sinapupunan; sa gayon ay magtatapos na rin ang palugit na panahon ng kanyang paghihintay, kahit naipanganak pa niya ito bago makumpleto ang siyam na buwan simula sa unang araw ng pagbubuntis niya.
3. At gayundin naman ang babaeng namatayan ng asawa, siya ay magluluksa ng apat na buwan at sampung araw, maging siya man ay naangkin ng kanyang asawa o hindi, pagkatapos ng kasunduang kasal.
4. Ang pagluluksa ng babae maliban sa asawa ay ipinahihintulot at hindi ubligado, kaya’t ang pinakamatagal na pagluluksa ng isang babae maliban sa kanyang asawa ay tatlong araw lamang; samakatuwid ang sinumang namatayan ng anak ay magluluksa lamang ng tatlong araw, at sa panahong ito ay hindi itinatagubilin sa kanya ang anumang itinatagubilin sa isang babaeng nagluluksa sa kanyang asawa, gaya ng pag-iwas nito sa pagpapalamuti, paggamit ng pabango at paglalabas ng bahay.
5. Ang lalaki ay walang panahon ng pagluluksa.