เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้เดินสะแอเข้าใกล้เขาอัศ-เศาะฟา ท่านก็จะอ่าน
﴿ ۞إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلۡمَرۡوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِۖ فَمَنۡ حَجَّ ٱلۡبَيۡتَ أَوِ ٱعۡتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَاۚ وَمَن تَطَوَّعَ خَيۡرٗا فَإِنَّ ٱللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ ١٥٨ ﴾ [البقرة: ١٥٨]
ความว่า “แท้จริงภูเขาเศาะฟาและภูเขามัรวะฮฺนั้น เป็นส่วนหนึ่งจากบรรดาเครื่องหมายของอัลลอฮฺ”
แล้วกล่าวต่อว่า
«أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللهُ بِهِ».
อับดะอุ บิมาบะดะอัลลอฮุบิฮี
(ฉันขอเริ่มต้นเหมือนกับที่อัลลอฮฺ ตะอาลา เริ่ม)
แล้วให้เริ่มเดินสะแอที่เขาอัศ-เศาะฟา โดยให้ขึ้นไปบนเขานั้นจนกระทั่งเห็นบัยตุลลอฮฺ แล้วยืนหันไปยังทิศกิบละฮฺ ซึ่ง ณ ที่นั้นให้กล่าวแสดงการให้ความเอกะต่ออัลลอฮฺและความยิ่งใหญ่ต่อพระองค์ แล้วกล่าวว่า
«لا إلَـهَ إلَّا الله وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَـهُ، لَـهُ المُلْكُ، وَلَـهُ الحَـمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، لا إلَـهَ إلا الله وَحْدَهُ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الأحْزَابَ وَحْدَهُ».
ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮฺ วะหฺดะฮูลาชะรีกะละฮฺ ละฮุลมุลกุ วะละฮุลหัมดุ วะฮุวะอะลา กุลลิชัยอินเกาะดีร ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮุวะหฺดะฮฺ อันญะซะวะอฺดะฮฺ วะนะเศาะเราะอับดะฮฺ วะฮะซะมัลอะหฺซาบะวะหฺดะฮฺ
(ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ ไม่มีผู้ใดเป็นภาคีกับพระองค์ อำนาจ และการสรรเสริญเป็นสิทธิของพระองค์ พระองค์คือผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากอัลลอฮฺ พระองค์ทรงปฏิบัติตามสัญญาของพระองค์ ทรงช่วยเหลือบ่าวของพระองค์ และพระองค์เพียงผู้เดียวที่ทรงสร้างความปราชัยให้แก่พลพรรคทั้งหลาย)
หลังจากนั้นให้ยกมือขอดุอาอ์ และกล่าวบทซิกิรดังกล่าวอีกครั้งแล้วขอดุอาอ์ แล้วกล่าวบทซิกิรดังกล่าวเป็นครั้งที่สาม แล้วขอดุอาอ์ โดยให้ปฏิบัติเช่นนี้ที่เขามัรวะฮฺเช่นเดียวกัน